Homeopathie voor kinderen

Je kunt naar een homeopaat gaan als je:

Wat gebeurt er bij een homeopaat:

Veel praten en luisteren
Meestal ben je niet na vijf minuutjes klaar. Een bezoek bij een homeopaat kan wel een uur (soms nog langer) duren. Meestal begin je te vertellen wat er aan de hand is. Ik praat net zo lang met je totdat ik het helemaal snap. Daarna praten we over veel meer dingen, zodat ik je goed leer kennen. Daar hoort bij dat ik veel van je wil weten, misschien ook over dingen waarvan je denkt: "Raar, dat hij dat wil weten. Is dat echt zo belangrijk?" Het gaat dan over eten (wat je lekker vindt en wat niet, waar je niet tegen kunt), over het weer, over slapen, over je hobby's, over school, over dingen waar je tegenop ziet, dingen waar je bang voor bent, waar je over droomt. Het is belangrijk dat je probeert zoveel mogelijk te vertellen. Hoe meer ik van je weet, hoe beter ik je een advies kan geven wat je kan helpen om van je narigheid af te komen.

Geheimen bewaren
Je moet trouwens weten, dat ik helemaal niks gek vind. Je kunt dus alles vertellen. Daar komt bij dat je ook met mij alléén kunt praten als je dat graag wilt. Dat hangt natuurlijk ook wel van je leeftijd af. Maar ik kan me heel goed voorstellen dat kinderen vanaf 8 of 9 jaar dat al willen. (Je mag me ook opbellen om iets te vertellen.) Het kan ook zijn dat ik zélf het idee heb dat ik beter met jou apart kan praten. Ik vraag dan wel of jij dat ook wilt. Je merkt dus dat het gesprek vooral met jou gevoerd wordt. Als je het echt moeilijk vindt, of als je dingen niet weet, ga ik natuurlijk ook wel met je vader of moeder praten. Bedenk dat er heel wat kinderen van een jaar of 14 of 15 zijn die zelf (alleen) naar mij komen om te vertellen wat er gaande is. Je moet ook weten dat alles wat je mij vertelt, valt onder mijn 'beroepsgeheim'. Dat betekent dat ik daar niet met anderen over praat. Ook niet met je ouders als je dat niet wilt. Als je hier goed over nadenkt, begrijp je wel dat ik heel goed geheimen kan bewaren.

Onderzoek
Een enkele keer zal ik iets aan je onderzoeken. Dat betekent vooral dat ik zal kijken naar je vel, of in je keel of in je oor zal kijken als je daar pijn hebt. Een homeopaat heeft geen instrumenten die je pijn zullen doen. Ik heb geen spuiten en mesjes of zo. Ik kan me niet herinneren ooit een kind pijn te hebben gedaan.

Boeken
Tijdens het gesprek zal ik vast wel gaan bladeren in een boek om zo nu en dan wat op te zoeken. Dat hoort bij het vak. Je mag meekijken als je wilt: het zijn een soort opzoek woordenboeken van de medicijnen. Raar taaltje staat erin.

Het laatste woord
Aan het eind van het gesprek vraag ik meestal of je me nog iets wilt vertellen wat we vergeten zijn of dat je me nog iets wilt vragen. Het laatste woord is voor jou.

Hoe gaat het verder

Ik vind het prettig als je me op de hoogte houdt hoe het met je gaat. Dat mag in de dagen na je bezoek aan mij, maar ook na een paar weken. Stuur mij een e-mail of bel me op als je er aan denkt, als je er behoefte aan hebt. Dat stoort mij nooit en als het niet uitkomt heb ik mijn antwoordapparaat aangezet. Ik bel je dan terug. Soms houden ouders heel goed bij hoe het met hun kinderen gaat, soms regelen kinderen veel meer hun eigen zaken. Hangt er ook van af hoe oud ze zijn. Denk er zelf maar over na.